Meslek Fabrikası'nda tahliye isyanı: 'Bu sadece bir bina değil, İzmirlinin umudu'

İzmir’de binlerce kişiye mesleki eğitim sağlayan Meslek Fabrikası’nın Halkapınar’daki tarihi binasında yaşanan tahliye süreci, yalnızca mülkiyet tartışmalarını değil, aynı zamanda çalışanların emeğini ve kamu yararını da gündeme taşıdı. Vakıflar Genel Müdürlüğü üzerinden yürütülen süreç sonrası binanın belediyeden alınması, personel ve kursiyerler başta olmak üzere geniş kesimlerin tepkisini çekti. Tahliye sonrası ilk kez konuşan çalışanlar, yaşadıkları duygusal süreci gözyaşları içinde anlattı.

Her köşesinde yılların emeği var

Meslek Fabrikası’nın kuruluş sürecinden bu yana görev yapan satın alma personeli Sema Boyacıoğlu Arıcan, merkezin 2008 yılında bir proje olarak başladığını hatırlatarak, “İzmir’in farklı noktalarında ücretsiz kurslar veriyorduk. 15 yaşını dolduran herkes eğitim alabiliyor, Milli Eğitim onaylı sertifikalarla iş bulabiliyordu. 2015-2016 yıllarında müdürlüğe dönüştük” dedi.
Binanın kuruluşundan itibaren tüm aşamalarda yer aldığını belirten Arıcan, verilen emeğin büyüklüğüne dikkat çekerek, “İnsan evini nasıl kurarsa burayı öyle kurduk. Ekipmanlardan laboratuvarlara kadar her detayda emeğimiz var. Milyonluk projeler yaptık. Şimdi sadece uzaktan bakabiliyoruz” ifadelerini kullandı.

“Türkiye’de örneği olmayan bir modeldi”

Yaklaşık 20 yıldır mesleki eğitim projelerinde yer alan Gülcan Üçfidan ise Meslek Fabrikası’nın sıradan bir kurs merkezi olmadığını vurguladı. Üçfidan, “Kadınların, gençlerin hayatını değiştiren bir model kurduk. Üniversiteler, meslek liseleri ve sektör temsilcileriyle iş birlikleri yaptık. Türkiye’de benzeri olmayan bir sistem oluşturduk” dedi.
Eğitimlerin doğrudan istihdama yönelik planlandığını belirten Üçfidan, “İşkur verilerine göre sektörlerin ihtiyaçlarını analiz ettik. Sanayi, turizm, sağlık gibi alanlarda kurslar açtık. 3 boyutlu yazıcılar, lazer kesiciler gibi ileri teknolojilerle eğitimler verdik. İnsanlar sıfırdan başlayıp uzmanlaştı. İş arayanla işvereni ücretsiz buluşturduk” diye konuştu.
Satın alma personeli Şule Alpsoy da merkezin İzmir’in en ulaşılabilir noktalarından biri olduğunu belirterek, “Kursiyerlerden tek kuruş alınmadı. Tüm malzemeler sağlandı. Şimdi kendi çalıştığımız yere giremiyoruz. Burası sadece iş yerimiz değil, evimizdi” dedi.
“İzmir’in geleceğiydi” diyen Gülüzar Karaköse ise Meslek Fabrikası’nın özellikle gençler ve kadınlar için büyük bir fırsat sunduğunu ifade etti. Karaköse, “Aşçılık, muhasebe öğrenen, barista olup iş kuran insanlar var. Sadece son dönemde bin kişi iş hayatına kazandırıldı” dedi.

Muhasebe eğitmeni Zehra Demir de verilen eğitimlerin hayat değiştirdiğini belirterek, “Hiç muhasebe bilmeyenler iş kurdu, kurumsal firmalara giren yüzlerce kişi oldu. Böyle bir yapının bu şekilde kapatılmasını kabul etmiyorum” ifadelerini kullandı.

“Eğitime engel olunamaz”

Meslek Fabrikası’nın son İngilizce dersini bina önünde, çimlerin üzerinde gerçekleştiren usta öğretici Orkun Tüfenk ise yaşanan sürece tepki gösterdi. Tüfenk, “Burası eğitim ve istihdamın birleştiği örnek bir projeydi. Bu mesele ideolojilerden bağımsız değerlendirilmeli” dedi.

İzmir’in birçok ilçesinde ücretsiz eğitim verdiklerini hatırlatan Tüfenk, “Geliri olmayan gençler, emekliler ve kadınlar için bu kurslar çok kıymetli. Bu imkânların kısıtlanması İzmir halkına yapılmış bir haksızlıktır” diye konuştu.
Son derslerini sembolik olarak bina önünde yaptıklarını belirten Tüfenk, “Eğitime engel olunamaz dedik. Bu duruşun parçası olduğumuz için gurur duyuyoruz” ifadelerini kullandı.