Seviyor muyum? Seviliyor muyum?
ESİN VARDAR
Bazı sorular vardır… Gecenin sessizliğinde, herkes uykudayken ansızın düşer insanın içine. Kalbinin orta yerine yerleşir:
“Seviyor muyum?”
“Seviliyor muyum?”
Bu iki soru, dışarıdan kolay gibi görünür. Ama cevabı kalbin en kırılgan yerinden geçer. Çünkü insan sadece sevmekle değil; sevilmekle de tamamlanır.
İçimizdeki en derin boşluklar bile birinin varlığıyla dolabilir. Ama orada kimse yoksa… Sessizlik, zamanla yankıya dönüşür. Ve o yankı hep aynı şeyi sorar:
“Yalnız mıyım?”
Hatırlıyorum…
Bir akşam işten geç çıkmıştım. Kalabalıklar arasında yürürken, herkesin bir yere yetişme telaşı içinde olduğunu fark ettim. O an, bir anlığına durdum ve kendime sordum:
“Ben nereye gidiyorum?”
Soğuk bir rüzgâr esiyordu. Cebimde ellerim, kulağımda kulaklık, kalbimde ise koca bir sessizlik vardı. Ve o an fark ettim…
Ne kadar çok veriyorum ama ne kadar az alıyorum.
Yorgunluk biriktiğinde sırtımı yaslayacağım biri var mıydı gerçekten?
Yoksa ben sadece birilerine “iyi gelmeye” çalışırken, kendimi mi ihmal etmiştim?
Sevgi…
Bazen bir ses, bazen bir bakış, bazen yalnızca “Ben buradayım” demek kadar basittir. Ama yokluğunda, her şey daha ağır gelir.
Birinin seni anlaması, seni sen olduğun için sevmesi kadar kıymetli bir şey yok.
Çünkü insan sevildiğini hissettiğinde, değişir. Güçlenir. İyileşir.
Ve sevdiğinde… Daha merhametli olur. Daha sabırlı. Daha “insan” olur.
Şimdi dönüp kendime tekrar soruyorum:
Seviyor muyum?
Evet… Hâlâ sevebiliyorum. Kırıldıkça daha yumuşak, yaralandıkça daha anlayışlı oluyorum.
Seviliyor muyum?
Belki eskisi kadar emin değilim. Ama bildiğim bir şey var…
Sevgiyle kurduğum her bağ, önce beni büyütüyor.
Ve eğer sen de bu satırları okurken aynı soruları soruyorsan kendine…
Bil ki yalnız değilsin.
Birini sevmek kadar, kendini sevmek de önemli.
Ve en çok da, sevgiye layık olduğunu unutmamak…
Hayat ne kadar uzun görünse de bir o kadar kısa.
Zamanınızı güzelliklere ayırın. Kalbinizi sevemeye ve sevilmeye açın.
Yarın yaparız dediğiniz her şey, yarın gelmeden bitebilir.
Keşke dememek için, şimdi…
Evet, hemen şimdi…
Sevdiğinizi arayın.
Ve ona sevdiğinizi söyleyin.
Çünkü ben sizi çok seviyorum.
