Liyakat&adalet
MESUT NÖBETÇİGİL
Liyakat ve adalet kavramlarının yerini "torpilli ayaklara" bıraktığı düzende, futbol bile eski tadını vermiyor.
Eski Hamam, Eski Tas: Eskiden hiç değilse kritik makamlara "adama koltuk" değil, "koltuğa adam" aranır; görüşüne bakılmadan işin hakkını verecek donanımlı isimler vitrine çıkardı.
Geçim Derdi: Küçük bir azınlık keyif çatarken milyonlar; tatili ve sinemayı geçtik, barınma, karın doyurma ve çocuk okutma gibi temel ihtiyaçlarla boğuşuyor.
Dürüstlere Yıpranma Payı: Hak edenin değil kollananın, liyakat sahibinin değil üçkâğıtçının kazandığı bu sistemde eğilip bükülmeyen dürüst insanlar harcanıyor.
Futbolda "Sihirli" Torpil: Tüm bu kasvetin üzerine, tek marifeti sol ayağını eli gibi kullanmak olan, tembel, idman sevmeyen ve laçka bir eski futbolcu, sihirli bir dokunuşla dolgun maaşlı bir köşeye kapak atıyor; yılda 10-14 maç için tam "körün istediği bir göz, Allah verdi iki göz" durumu yaşanıyor.
Kısacası, "liyakat" kelimesini dillerine pelesenk edenler sayesinde futboldan da soğuduk, bravo!
Sağlıcakla kalın.